Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Best Film. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Best Film. Pokaż wszystkie posty

wtorek, 26 marca 2013

"Koniec defilady" reż. S. White

 
Reżyseria: Susanna White
Gatunek: serial kostiumowy, dramat
Czas trwania: 270 min. (3x90)
Kraj / Rok produkcji: Wlk. Brytania 2012




Lubię filmy kostiumowe, zwłaszcza te wyprodukowane przez BBC. Serial „Koniec defilady” wpadł mi w oko jakiś czas temu, chociaż na okładce widniał tytuł „Utracone nadzieje”. W rolach głównych mogłam zobaczyć: Benedicta Cumberbatcha oraz Rebecce Hall – świetnych aktorów, nie raz prezentujących swoje aktorskie możliwości. Odtwórca roli Sherlocka prawie nie do poznania: blondyn z zabawnie falującymi włosami, trochę niepewny i naiwny, za to Hall znana z roli w „Vicky Christina Barcelona” zdecydowanie bardziej żywa, egoistyczna i zdecydowana. Smaku dodaje „ta trzecia” – młodziutka sufrażystka zupełnie inna od arystokratycznej Sylvii, pełna emocji i chęci działania. 

Christopher Tietjens to konserwatywny, angielski arystokrata, który służy w armii. Jego piękna, ale okrutna żona Sylvia zdradza go i mężczyzna nie może być nawet pewny, czy jest ojcem dziecka, które urodziła. Pomimo tego Christopher, przywiązany do edwardiańskich wartości, pozostaje lojalny w stosunku do żony. Jego życie odmienia się w dniu, w którym poznaje Valentine Wannop – nieustraszoną młodą sufrażystkę. /Best Film

Rebecca Hall jako Sylvia
 Czas akcji przypada na początek XX wieku, a jak każdy z historii pamięta, w Europie dzieje się bardzo wiele. Twórcy serialu starali się jak najlepiej odtworzyć tamten okres. Bohaterowie mają więc do czynienia z początkiem ruchu sufrażystek, bogatym, lecz jednocześnie płytkim życiem angielskiej arystokracji czy wojenna niedolą w okopach podczas I Wojny Światowej. W tym wszystkim próbują się odnaleźć bohaterowie: ciekawi i idealnie wchodzący w role. Na szczęście również postacie drugoplanowe nie są bezbarwne i płaskie – odpowiednio uzupełniają odtwórców głównych ról i sprawiają, że historia jest bardziej wiarygodna. 

Adelaide Clemens jako Valentine Wannop z matką i bratem
O jednym muszę uprzedzić – fani szybkiej akcji, walk i ognistych romansów raczej nie docenią tego serialu. Spotkałam się z opiniami, że jest nudny, a akcja rozwija się zbyt wolno. Z pewnością nie są to zarzuty bez pokrycia, ale mi osobiście wydaje się, że to jest siła tego serialu. Jest spokojny, jak jego główny bohater, momenty akcji są przypisane jego pięknej żonie Sylvii i ... wojnie. „Koniec defilady” to serial o miłości, odnajdywaniu szczęścia i walce z przeciwnościami losu. 

Stephen Graham grający Vincenta MacMastera i Benedict Cumberbatch jako Christopher Tietjens

Warto zwrócić uwagę na bogactwo scenografii – piękne krajobrazy, rozmach w przedstawieniu obrazów wojny, wnętrza pałaców czy zawody sportowe. Tło doskonale uzupełnia piękną historię miłosnego trójkąta. W tym przypadku BBC jest bezkonkurencyjne.   

wtorek, 5 marca 2013

"Sherlock" reż. P. McGuigan, T. Haynes - seria 2

 
Reżyseria: Paul McGuigan, Toby Haynes
Gatunek: serial kryminalny
Czas trwania: 270 min. (3x90)
Kraj / Rok produkcji: Wlk. Brytania 2012



Po znakomitym pierwszym sezonie po dwóch latach na DVD wyszła druga seria przygód Sherlocka Holmesa we współczesnym Londynie. W Polsce dystrybutorem jest firma Best Film. Podobnie jak w przypadku pierwszych trzech odcinków, także i tu można spodziewać się wielu emocji. Tym bardziej, że do akcji zdecydowanie wkracza Moriarty, a w jednym z pierwszych odcinków Sherlock poznaję piękną Irene Adler – kobietę tajemniczą i przebiegłą. Mogę Was zapewnić, że poprzeczka zostanie podniesiona jeszcze wyżej.

„W “Skandalu w Belgravii” oprócz mrocznego szantażu pojawi się Irene Adler – kobieta piękna, pociągająca i niezwykle niebezpieczna. “Demony Baskerville” to nie tylko świetny kryminał – mamy tu też element horroru. Wrzosowiska Dartmoor kryją tajemnicę iście piekielnej istoty, z którą przyjdzie się zmierzyć detektywowi. Sherlock i jego odwieczny wróg – Moriarty - zawsze walczyli z nudą, nudnymi przestępstwami i nudnymi ludźmi. “Upadek z Reichenbachem” to czas ostatecznej próby dla przeciwników godnych siebie.” /Best Film

Na Sherlocka Holmesa czekają trzy, niełatwe do rozwiązania sprawy. Dodatkowo do gry wkracza kobieta, która pierwszy raz wzbudza prawdziwe zainteresowanie detektywa-amatora. Ich wzajemna fascynacja i rywalizacja z pewnością jest jednym z ciekawszych wątków tej serii. Interesujący jest także odcinek ze słynnym psem z Baskerville – byłam ciekawa, jak twórcy podejdą do tego tematu, bo dla mnie była to jedna z lepszych książek Doyle’a. Jednak najbardziej emocjonujący jest ostatni odcinek tej serii – nie wiem co o nim myśleć, ale wyczekiwanie trzeciego sezonu stało się naprawdę trudne. 

 
Jeśli chodzi o samych bohaterów to zmieniło się niewiele: Watson dalej mieszka z Sherlockiem, wspiera go i podziwia, jednocześnie prowadząc blog o jego przygodach, na bieżąco informując fanów detektywa o wszystkich odkryciach. Oczywiście w przypadku każdej sprawy pojawiają się nowe postacie, ale tylko Adler i Moriarty stale są gdzieś w polu widzenia. 


Akcja stoi na wysokim poziomie, nie zabraknie jej niczego. Znów mamy płatnych morderców, snajperów, szantaże, najnowsze odkrycia techniki, dzięki którym można sterować właściwie wszystkim. Interesujące jest także wprowadzenie tematu mutacji zwierząt. I chociaż raczej nic za bardzo nie zaskakuje (bo żyjemy w takich a nie innych czasach), to „zbrodnia” Moriarty’ego z ostatniego odcinka robi wrażenie. 

Nie mogę doczekać się trzeciej (chodzą słuchy, że ostatniej) części przygód Holmesa.

Wpis bierze udział w konkursie Syndykatu ZwB.

poniedziałek, 25 lutego 2013

"Sherlock" reż. E. Lyn, P. McGuigan - seria 1


Reżyseria: Euros Lyn, Paul McGuigan
Gatunek: serial kryminalny
Czas trwania: 270 min. (3x90)
Kraj / Rok produkcji: Wlk. Brytania 2010



Długo nie mogłam zdecydować się na danie szansy serialowi BBC „Sherlock”. Po zapoznaniu się z czterema książkami Arthura Conana Doyle’a, głównego bohatera widziałam tylko jego oczami. Dlatego pomysł umieszczenia akcji we współczesnym Londynie wydawał mi się wręcz straszny. Przyznaję jednak, że już pierwszy odcinek sprawił, że zapałałam do tego serialu jakimś głębszym uczuciem, może to zabawne, ale naprawdę spodobał mi się. Nietypowy, a może właśnie typowy Sherlock (bardzo ciekawa rola Benedicta Cumberbatcha) – dziwny, zamyślony, genialny i w pewien sposób uzależniony od prowadzenia dochodzeń. Do tego dr Watson (dobra rola Martina Freemana, który grał ostatnio Bilbo w „Hobbicie...”) – miły, mądry mężczyzna, mający swoje zasady, w pewnym momencie jest całkowicie pod wrażeniem dokonań Holmesa. 

Dr Watson jest lekarzem i weteranem wojennym. Pewnego dnia poznaje Sherlocka Holmesa, który rozwiązuje zagadki kryminalne sposobem dedukcji. "Sherlock" to uwspółcześniona wersja przygód jednego z najsłynniejszych detektywów. Akcja toczy się w czasach obecnych w Londynie. /filmweb.pl


Na pierwszą serię składają się trzy dziewięćdziesięciominutowe odcinki: „Studium w różu”, „Niewidomy bankier” i „Wielka gra”. Każdy z nich oparty jest na powieściach Doyle’a, ale dość luźno. Warto zwrócić uwagę jak ciekawie został napisany scenariusz, który chociaż nawiązuje do oryginalnej historii, to jest bardzo nowoczesny. Serial dopracowany jest pod względem szczegółów, we współczesnym Londynie jest miejsce zarówno na terrorystów, płatnych morderców, snajperów, jak i smartfony, GPS i najlepsze laboratoria. Wykorzystanie nowych technologii robi wrażenie, a serial nabiera innego wymiaru. Same śledztwa są ciekawe, widza z pewnością będzie cieszyć bezsilność policji, która za każdym razem musi dzwonić do Holmesa. W jednym z odcinków pojawia się także tajemniczy Jim Moriarty, który będzie miał ochotę popsuć plany detektywa-amatora. 


W serialu pojawia się także wątek blogerski – otóż blogerem zostaje dr Watson, na bieżąco opisujący dokonania swojego przyjaciela Sherlocka. To dzięki blogowi, fani mogą śledzić poczynania detektywa. Watson przejmuje się np. odsłonami i ilością komentarzy. 

Z pewnością jest to serial wciągający i warty uwagi – osoby zainteresowane osobą znanego detektywa powinny wciąć go pod uwagę dokonując zakupów. Zwłaszcza, że obie dostępne w Polsce serie wydane są także w trzy płytowych boxach. Wydania są ładne i dobrze prezentują się na półce. 

PS. Warto zaopatrzyć się od razu w drugą serię, bo oczywiście pierwsza kończy się tak, że chce się mieć pod ręką następną. Zwróćcie także uwagę na muzykę w serialu – mi się podoba. 

TUTAJ możecie zobaczyć zapowiedź serii 1. 

Wpis bierze udział w konkursie Syndykatu ZwB. 
 

piątek, 18 stycznia 2013

"Świat bez końca" reż. M. Caton-Jones

 
Reżyseria: Michael Caton-Jones
Gatunek: serial przygodowy/kostiumowy
Czas trwania: 360 min.
Kraj / Rok produkcji: Kanada, Niemcy, Wlk. Brytania 2012



Pamiętacie jak zachwycałam się serialem „Filary Ziemi”? Dziś chciałabym pozachwycać się dalej. Niedawno miałam okazję obejrzeć kolejną ekranizację powieści Kena Folleta pt.: „Świat bez końca”. Kolejny raz serial zapowiadał się świetnie: wielowątkowa historia, mnóstwo bohaterów, wiele kreacji i możliwości do popisu dla scenografów. Ale przede wszystkim to powrót do monumentalnie odtworzonej historii dawnej Anglii, na chwilę przed starciem z Francją. 


Akcja "Świata bez końca" zaczyna się 200 lat po wydarzeniach z "Filarów Ziemi", w roku 1327. Na tle barwnej panoramy średniowiecza, w okresie wielkich przemian i dziesiątkującej społeczeństwo zarazy, toczy się epicka opowieść o walce o władzę, pieniądze i wpływy. O tajemnicach i zbrodniach, o nauce burzącej fundamenty wiary. Historia, w której ludzkie emocje - miłość, nienawiść, pragnienie zemsty - odgrywają wiodącą rolę. //Best Film


Historykiem nie jestem, nie mnie oceniać ile w tym fikcji, a ile prawdy historycznej, niech zajmą się tym specjaliści. Ja mogę powiedzieć tyle, że znów nie mogłam się oderwać, chociaż początkowy plan zakładał dawkowanie sobie serialu: jednego dnia, jeden odcinek. Niestety, bywało i tak, że musiałam obejrzeć dwa, a od telewizora odciągała mnie jedynie późna pora. 

źródło
Podobnie jak w „Filarach Ziemi” miałam swoich ulubionych bohaterów: oczywiście para Caris i Merthin oraz większość tych pozytywnych postaci. Podobał mi się także wątek walecznej Gwendy, znachorki Mattie Wise czy pewnego mężczyzny, który dołączył do zakonu. Serial jest tak stworzony, że widz od razu odczuwa niezbyt pozytywne emocje widząc knucie Petranillii i jej syna, zakonnika Godwyna. Wielość wątków nie pozwala na nudę, a oglądanie wyzwala z widza naprawdę wiele emocji.

źródło
 Fabuła serialu jest trochę podobna jak w „Filarach Ziemi”: znów mamy walkę kościoła z mieszkańcami, brak zainteresowania przez władcę prowincją i jej potrzebami, zemstę, knucie, morderstwa i miłość, dla której bohaterowie są w stanie zrobić wiele. Momentami miałam wrażenie, że niektórzy mordercy są tak oczywiści, że niemożliwe, by uszło im to na sucho. Ale uchodziło. Może kiedyś też tak było, bo kto by dociekał, gdy podejrzenia padały na możnych, od których często zależała przyszłość nie tylko pojedynczych ludzi, ale wręcz całych miast. 

źródło
 Pod względem scenografii i zdjęć serial jest naprawdę świetnie zrobiony, widać poświęcony czas i dokładność. Cieszy mnie, że są ludzie, którzy podejmują się realizacji tak rozbudowanych powieści, nie „robiąc jej po łebkach”. O rozmachu świadczą takie informacje jak np.: wzniesienie rekonstrukcji całego średniowiecznego miasta, wielkie powierzchnie postawionych dekoracji czy odwzorowanie mostów z epoki, na które natknęłam się szukając informacji o serialu.  

niedziela, 23 grudnia 2012

Stos przedświąteczny...

...tylko kiedy ja na to znajdę czas? Wbrew pozorom czasu przed Świętami nie mam wcale. Z pracy do domu i do... pracy. Gotowanie, sprzątanie, gotowanie, pieczenie. Oj ciężko w tym roku. Przyrost książkowy jest, ale czy ja mam na to czas? Niestety nie. Może gdzieś w drugi dzień Świąt, może na chwilę między Świętami a Sylwestrem. Przerażające. Ale i tak cieszę się na Święta, bo bliscy są, bo znajomi się zjeżdżają, co z tego, że może się nie ze wszystkimi spotkam...

Luźne spostrzeżenie: w porównaniu do poprzedniego roku bardzo mało życzeń świątecznych od przedstawicieli wydawnictw, coraz częściej czuję się jak ogół w tym wszystkim, pozdrawiany na fb, masowo. Ale to takie luźne, nie mam pretensji ;)

Na takim tle Best Film wypadł wprost cudownie, w ogóle nie spodziewałam się tego, co otrzymałam: paczka od kuriera z winem i kartką z własnoręcznie (!) wypisanymi życzeniami. Widoczne jest obok stosika. 


Od dołu:

"Było minęło... w kuchni i salonach X muzy" i "Niespokojne kości" - wygrane w zachęcaniu do głosowania na "Najlepszą książkę historyczną"

"Krzykacz z Rwandy" - zakup w sklepiku Granice.pl

"Opowieści z miasta wdów..." - od wyd. Świat Książki

"Sztuka politycznego morderstwa...", audiobook "Trociny" i "płyta "Banga" - wygrana od wyd. Czarne - co ciekawe bez nagrody głównej ;) chyba zaginęła w akcji.

w tle: kartka i wino od Best Film - dziękuje!

poniedziałek, 10 grudnia 2012

"Żelazna Dama" reż. P. Lloyd


Reżyseria: Phyllida Lloyd
Gatunek: dramat, biograficzny
Czas trwania: 110 min.
Kraj / Rok produkcji: Francja, Wlk. Brytania 2011



„Żelazną damę” pierwszy raz obejrzałam na chwilę przed rozdaniem Oskarów w kinie. Lubelska „Bajka” zaproponowała widzom kilka nominowanych filmów, m.in.: właśnie produkcję z Meryl Streep w roli głównej. Osobiście nie przepadam za biograficznymi produkcjami, zwłaszcza, gdy osoby przedstawiane znam słabo i to głównie ze słyszenia. Przekonała mnie jednak odtwórczyni głównej roli, którą uwielbiam i staram się oglądać każdy film, w którym gra. Późna godzina seansu, zima i wizja powrotu do mieszkania w mrozie skutecznie odciągała mnie od realizacji planu, jednak żeby nie dać sobie szansy na rozmyślenie się, zakupiłam bilety z kilkudniowym wyprzedzeniem. Rzadko opisuję tutaj filmy, więc dzisiejsza recenzja podyktowana jest ponownym obejrzeniem "Żelaznej damy", zaraz po premierze DVD dzięki nieocenionej przesyłce Best Film. 
Królów było wielu, Żelazna Dama tylko jedna.
Meryl Streep w roli Margaret Thatcher – prawdziwej damy w świecie zdominowanym przez mężczyzn.
Miała piskliwy głos, własny pogląd na każdy temat i niezwykły tupet. Zanim stała się jedną z najbardziej wpływowych postaci współczesnego świata, jej kapelusz i nieodłączne perły budziły pobłażliwy uśmiech. Na naszych oczach z pyskatej Maggy rodzi się Żelazna Dama, której czarna torebka do dziś jest symbolem rządów silnej ręki. /Best Film
Już na początku napiszę coś, co wydaje się oczywiste: nikt nie zagrałby tego lepiej. Nie wyobrażam sobie innej aktorki, która mogłaby udźwignąć rolę Margaret Thatcher. Moim zdaniem – chociaż do znawcy filmów nawet na poziomie lekko zaawansowanym mi daleko – Meryl zagrała fenomenalnie i wszystkie nagrody należały się jej stanowczo.


Film nie jest czystą biografią, wydaję się, że miał to raczej być obraz kobiety, która walczyła o swoje miejsce w świecie zdominowanym przez mężczyzn. Thatcher udowodniła, że także kobiety mogą osiągnąć najwyższe stanowiska, mimo niewiary innych czy prześmiewczych zachowań przeciwników. Przedstawienie akcji z dwóch okresów czasowych było ciekawym zabiegiem: z jednej strony widzimy Thatcher jako kobietę dotkniętą demencją, która jest w zaawansowanym stadium choroby i żyje w świecie wspomnień i urojeń, z drugiej strony poznajemy całą drogę przyszłej pani premier do osiągnięcia szczytów władzy. Wątki przeplatają się, dochodzą nowe, widz czasami ma wrażenie zagubienia, jednak kończąc seans wie, że wszystko było właściwe. Właśnie w momentach zmiany czasu widać zdolności Meryl Streep – niełatwo zagrać taką rolę, niełatwo zmierzyć się z taką postacią.


Osoby chcące obejrzeć typową biografię mogą być zawiedzeni, nie ma w tym filmie więcej niż wyczytalibyśmy w różnych publikacjach. Z drugiej strony uważam, że to wystarczająca ilość faktów – fascynaci mogą przecież wyszukać potrzebne im informacje. Niestety film czasowo zawsze jest ograniczony, prawie nigdy nie da się przedstawić wszystkiego, zwłaszcza, gdy chodzi o biografie.
Bardzo ładne jest także opakowanie DVD – stonowane kolory, fotosy z filmu i skrócona biografia odtwórczyni głównej roli. Zabrakło mi tylko trochę więcej o Margaret Thatcher.
 
Related Posts with Thumbnails